استاد شجریان - همايون شجريان پس از پدرش برجسته ترين خواننده موسيقي ايران است

همايون شجريان پس از پدرش برجسته ترين خواننده موسيقي ايران است

^{محمد رضا درويشي( پژوهشگر و آهنگساز) با حضور در سالن سينما صحرا و در جمع دست اندركاران و خبرنگاران سينمايي از ساخت موسيقي فيلم "شهر آشوب" گفت.}

^{به گزارش خبرنگار گروه هنر ايلنا، محمد رضا درويشي سازنده موسيقي شهر آشوب گفت: از خرداد سال 1383 كار موسيقي اين فيلم و اين مجموعه براي من و گروهم آغاز شد ، كه بالغ بر سه ماه تير ، مرداد ، شهريور روي منابع موسيقايي دوره نخست عصر تيموري دوره شاهرخ شاه مطالعه كردم.
شاخص ترين موسيقي دان اين دوره عبدالقادر مراغي بود كه مجبور شدم براي شناخت آثار و به كار بردن موسيقي او به تركيه سفر كنم در اين سفر به آثار مكتوب و صوتي مربوط به عبدالقادر دست يافتم ودر موسيقي تصويري فيلم از آن استفاده كردم.
وي در مورد موسيقي اين فيلم اظهار داشت: در شهر آشوب دو نوع موسيقي وجود دارد يك موسيقي مستند و تصويري فيلم از آن استفاده كردم.
وي در مورد موسيقي اين فيلم اظهارداشت: در شهر آشوب دو نوع موسيقي وجود دارد يك موسيقي مستند و تصويري فيلم كه توسط بازيگران اجرا مي شود اين موسيقي قبل از فيلمبرداري و با عنايت به تحقيقاتم ساخته شده و به حق همايون شجريان پس از پدرش شاخص ترين خواننده موسيقي ايراني است كه در اين كار از عهده تمام پيچيدگي ها برآمده است.
اين آهنگساز درباره نوع دوم موسيقي استفاده شده در شهر آشوب گفت: نوع ديگر موسيقي فيلم شهر آشوب موسيقي متن است كه ما را در دريافت فيلم كمك ميكند در اين بخش بيشتر از وسايل صوتي الكترونيك استفاده كرده ام.}

^{همايون شجريان: قطعات گمشده تاريخ موسيقى

^{سينماى ايران از ديرباز تاكنون هيچ گاه توجه مشخص و حساب شده اى در روى آوردن به توليد فيلم براساس و مبناى ژانرها نداشته، هرچند بدون برنامه ريزى مشخص در گونه هاى مختلفى از جمله ملودرام، پليسى، اكشن، كمدى، فيلم هايى ساخته شده اما از سوى ديگر ژانرهايى ديگر مثل ژانر ترسناك يا موزيكال همواره فراموش شده بوده. اين البته دليل نمى شود كه سينماگران ايرانى غافل از جذابيت هاى استفاده از موسيقى و حضور خوانندگان در سينما نيز باشند. تاريخ سينماى ايران مملو از فيلم هايى است كه عناصر اصلى جذابيت خود را از موسيقى و به طور مشخص حضور خواننده اى خاص و صداى او به عنوان بازيگر و خواننده توام و يا صرفاً خواننده، برده اند، اين مسئله البته با پيروزى انقلاب و شبهاتى كه در مورد حضور و نقش موسيقى در جامعه وجود داشت، كاهش يافت و سپس متوقف شد. البته به مرور از ميان رفت اما گام هاى آغازين رفع اين محدوديت از طريق نفى موسيقى پاپ و بها دادن به موسيقى سنتى شكل گرفت. مرحوم على حاتمى در دلشدگان، با استفاده از صداى محمدرضا شجريان جذابيت هاى اثر را چند برابر كرد و اين فيلم و موفقيت آن نقش فراوانى در رواج موسيقى سنتى و استفاده از آن در سينماى ايران داشت. حالا و پس از چند سال كه از زمان نمايش دلشدگان مى گذرد يك بار ديگر خانواده شجريان بار عمده جذابيت يك اثر سينمايى را بر دوش مى كشند.}
^{اين بار همايون شجريان فرزند محمدرضا شجريان با صداى دلنشين اش به تصاوير يدالله صمدى در شهر آشوب لطف مضا عفى داده، صرف اين حضور علت انتخاب وى به عنوان چهره امروز نيست. بلكه اهميت صداى همايون شجريان در شهر آشوب فراتر از خواندن يك خواننده روى تصاوير يك فيلم، امكانات حسى گسترده اى است كه به واسطه فقط و فقط صداى اين خواننده در اختيار فيلم گذارده شده، اين شايد از دفعات معدودى باشد كه تصور يك فيلم سينمايى، بدون حضور صداى خواننده اش غير ممكن است و بسيارى بر اين عقيده و باور هستند كه شهر آشوب، بدون صداى همايون شجريان فاقد جذابيت هاى لازم براى تماشا مى شد. موضوع فيلم اشاراتى مستقيم به فرهنگ كهن پارسى و ايرانى دارد و چه چيز جز صداى يك خواننده موسيقى سنتى قادر است تبلور اين فرهنگ و نماد مشخص آن باشد. در اين ميان البته نمى توان نقش موثر محمدرضا درويشى به عنوان سازنده موسيقى متن شهر آشوب را از ياد برد. درويشى از آن دسته آهنگسازان است كه دلبستگى خاصى به موسيقى ايرانى و اصيل آن دارد و سواى آهنگسازى به عنوان يك محقق موسيقى همواره در پى يافتن قطعات گمشده تاريخ موسيقى اصيل ايرانى شده و جالب آن كه سال ها پيش موسيقى متن دلشدگان را نيز درويشى (.......؟؟؟؟؟ موسیقی متن دلشدگان اثر استادعلیزاده می باشد) ساخته و حضور و هنرش در آن فيلم نيز از نقاط اوج كارنامه او و موسيقى فيلم سينماى ايران به شمار مى رود. بايد اميدوار بود كه چنين حضور تاثير گذارى در شهر آشوب به رشد و رواج استفاده از موسيقى اصيل ايرانى در سينماى ايران بينجامد.}
^{منبع : شرق}

موسيقي فاخر چيست؟

^{وزير فرهنگ و ارشاد اسلامي در نخستين حضور رسمي اش در جمع اهل موسيقي (در اختتاميه جشنواره موسيقي فجر) گفتند كه براي موسيقي فاخر سرمايه گذاري خواهند كرد و زير بال اين موسيقي را خواهند گرفت.
اول: افلاطون از استادش سقراط نقل كرده است كه هر حكومتي بايد به فكر هنر شهروندانش، به خصوص موسيقي باشد و براي آن تعريفي مناسب عرضه كند و بتواند گونه اي خاص از موسيقي را كه با فرهنگ و تمدن آن قوم همخواني دارد بركشاند و تحت حمايت خويش بگيرد. اين تاكيد از آن جهت بود كه آن حكيم يوناني معتقد بود، نخستين نشانه هاي نفوذ و رسوخ فرهنگهاي متفاوت با فرهنگ يك كشور، ابتدا و از طريق موسيقي سرايت مي كند.
دوم: از همان سالهاي نخستين قرن اخير كه موسيقي ايراني به نحله هاي گوناگوني تقسيم شد، بحث موسيقي جدي و نوعي از موسيقي كه بتواند آمالها و آرزوهاي قوم ايراني را در خويش متبلور سازد، مورد توجه بود. اين روند در سالهاي پاياني دهه ۵۰ به تقابل ميان دو گونه موسيقي تفنني و موسيقي جدي كشيده شد. در اوايل انقلاب هم موسيقي جدي به محلي براي بيان ديدگاه هاي مردم انقلابي تبديل شد. هنرمنداني چون، لطفي، شجريان، عليزاده و مشكاتيان و ناظري در مجموعه اي به نام چاووش گرد هم آمدند و با ساخت قطعات ماندگار بيان آهنگين بسياري از آمالها و آرزوها شدند.
سوم: اگر چه وزير محترم ارشاد مصداقي درباره موسيقي فاخر بيان نكرده اند اما با توجه به برخي نشانه هايي كه بيان كردند، به نظر مي رسد آن گونه موسيقي كه مورد نظر وزارت ارشاد و دولت است، همين موسيقي ايراني با رويكرد اصيل است كه مصاديق آن، هم اينك نيز مورد توجه و اقبال شهروندان است. اين گونه موسيقايي البته در سطح جوانان با مشكلات عديده اي روبروست و اگر حمايتهاي دولتي از اين جوانان صورت نگيرد، ديري نخواهد پاييد كه روندي از مهاجرت موزيسينهاي سنتي به سمت موسيقي بازاري و تفنني صورت تحقق به خود بگيرد. بر همين بنيان به نظر مي رسد وزارت فرهنگ و ارشاد اسلامي در فرصتي عاجل به تدوين آيين نامه اي براي نحوه حمايت از اين گونه موسيقايي ونيز گونه هايي چون اركستر ملي، اركستر سمفونيك و... گونه هايي از اين رده بپردازد.
چهارم: اگر قرار است از موسيقي فاخر حمايت شود بايد فضا به گونه اي باشد كه تمامي وجوه اين موسيقي مورد حمايت قرار بگيرد. نه آنكه در مقطعي جشنواره موسيقي جوان و يا جشنواره موسيقي نواحي ايران به دليل آنچه كه مسئولين آن را كمبود بودجه عنوان كرده اند، دچار تعطيلي و توقف گردند. با توجه به اينكه هردوي اين جشنواره ها به باور اهل موسيقي در زمره موسيقي فاخر ايران زمين اند، پس تعطيلي آنها چندان با سياستهايي كه وزير محترم بيان كردند همخواني ندارد. اين نكته را هم اضافه كنيم كه در چند سال اخير بودجه موسيقي رشدي مناسب (اما ناكافي) داشته است. پس بايد منتظر ماند و بودجه پيشنهادي وزارت ارشاد در زمينه موسيقي را ديد و سپس درباره امكان عملي شدن حمايت از موسيقي فاخر به داوري و ارزيابي نشست.}
^{منبع : همشهري}}